หนุ่มน้อยคนนี้ช่างดูร่าเริงตลอดเวลาเลย อิอิ >_< น่ารักแบบเด็กๆ เราชอบท่าเต้นของปลาโลมามากๆเลย เต้นได้เท่ห์จริงๆ ร้องเพลงก็เพราะ แถมเล่นฟุตบอลเก่งอีกต่างหากคนอะไร๊จะเก่งไปชะทุกด้าน แต่ว่าเวลาหัวเราะทีไรก็อดขำไม่ได้ He หัวเราะได้ใจมากๆ ฮ่าๆๆๆๆ

TVfXQ- Xiah Dances To Toxic on Vimeo

คลิปตอนโลมายังตัวเล็กๆค่ะ แต่เต้นเก่งเป็นบ้าเลย หุหุ แหมๆๆตั้งแต่เด็กเลยนะ ชีอา แบบว่าน่าร๊ากก สุดๆๆ ดูโลมายิ้มสิ >_<

เรื่องราวของปลาโลมาน้องเล็กของเรา Xiah Junsu

ถ้าจะถามถึงเรื่องตอนที่จุนซูเกิดได้รึเปล่าคะ

ได้ครับ ได้ยินมาว่าผมเกิดตอนตี 1 ตอนผมเกิดคุณแม่บอกว่าคลอดลำบากมากเลยเพราะว่าผฟมเป็นลูกแฝด แล้วผมกับพี่ชายเกิดห่างกันแค่ 1 นาทีเองครับ ตอนที่เกิดทั้งพี่และผมเล็กนิดเดียว น้ำหนักก็น้อยคุณพ่อและคุณแม่เป็นห่วงมากๆครับ แต่ว่าก็เป็นเด็กที่สุขภาพดี ท่านจึงได้สบายใจ รู้สึกว่าผมจะเป็นเด็กแข็งแรงตั้งแต่ไหนแต่ไรเลย (ยิ้ม)

สมชื่อจุนซูเลยเนอะ (ยิ้ม)

อย่างนั้นเหรอครับ (ยิ้ม) แต่ว่าผมกับพี่เป็นฝาแฝดก็จริง แต่ว่าไม่เหมือนกันเลย

เกิดจากไข่คนหล่ะใบหรือคะ

ใช่แล้วครับ ดังนั้นผมเองจึงไม่คิดว่าพวกเราเป็นฝาแฝดกันมากนัก (ยิ้ม) แต่ว่าตั้งแต่เด็กๆพวกเราก็อยู่ด้วยกันเสมอ อีกอย่างถ้าคนนึงโดนรังแกที่โรงเรียนอีกคนก็จะรู้สึกว้าวุ่นใจมากๆเลย

ถ้าอย่างนั้นก็รู้สึกเสมอหล่ะสิว่าตัวเองไม่ได้อยู่คนเดียว

ครับ เพราะว่าพี่ชายคอยอยู่เคียงข้างผมเสมอ ถึงมีผมในวันนี้ได้

แล้วเมื่อสมัยเด็กที่คุณอยู่กับพี่ชาย มีเรื่องไหนที่หลงเหลืออยู่ในความทรงจำของคุณมากที่สุด

มันเป็นความทรงจำที่ทรมานนิดหน่อยนะครับ เมื่อตอนที่พวกเราอายุประมาณ 4 ขวบเราต้องไปอยู่กับคุณยายเกือบ 3 เดือนได้ ที่จริงแล้วบ้านของพวกเราอยู่ที่โซล แต่บ้านของคุณยายอยู่ไกลจากโซลมาก ช่วงนั้นพวกเราจึงไม่ได้เจอหน้าคุณพ่อคุณแม่เลย

ตอนนั้นคุณพ่อคุณแม่ยุ่งเรื่องงานมากๆใช่มั้ยคะ

คุณแม่ต้องคอยช่วยเหลืองานของคุณพ่อด้วย จึงทำให้ทั้งสองยุ่งกันมากเลยครับ พวกเราจึงต้องไปอยู่บ้านคุณยายแทน ตอนนั้นพวกเราเด็กกันมากๆถึงแม้ว่าจะรักคุณตากับคุณยาย แต่การที่อยู่ไห่งกับคุณพ่อคุณแม่ก็ทำให้พวกเราเหงามาก คุณตาคุณยายเล่าให้ฟังว่า ตอนนั้นผมกับพี่มักจะจับมือเดินกันไปเสมอเลย ไปสวนสัตว์ด้วยกันด้วย สำหรับผมนั้นในความทรงจำดูเหมือนจะปิดกั้นตัวเองเพราะว่าอยู่ห่างจากคุณพ่อคุณแม่ นิสัยของผมในตอนนั้นกับตอนนี้แตกต่างกันมาก ในตอนนั้นผมจะคิดแล้วคิดอีกเสมอว่าจะพูดไม่พูดกับใคร

จุนซูหน่ะร่าเริงเสมอ ทำให้ฉันจิตนาการคุณแบบนั้นไม่ออกเลย

เหรอครับ ตอนนั้นทุกๆวันมันเหงามากจริงๆ ต้องอยู่ที่นั่น 3 เดือนก็จริง แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ที่บ้านจะมาพาพวกเรากลับไปซะทีในตอนนั้นทำให้ผมไม่สบายใจเลย แต่ว่าเราก็ได้ประสบการณ์จากเรื่องนั้นนะครับ ทำให้รู้ว่าการได้อยู่กับครอบครัวนั้นมันสำคัญมากแค่ไหน

ได้ยินมาว่าตอนที่จุนซูอยู่ที่ญี่ปุ่น คุณต้องโทรศัพท์กับมาบ้านทุกคืนเพราะอย่างนั้นจึงทำให้ฉันรู้ว่าจุนซูมีความสุขแค่ไหนที่ได้อยู่กับครอบครัว

ครับ เป็นอย่างนั้นจริงๆแหล่ะ ตั้งแต่ตอนที่กลับมาจากบ้านคุณยายสักช่วงอยู่ประถมได้มั้งครับ ผมก็เป็นเด็กที่แข็งแรงขึ้นมาก และก็เป็นเด็กที่ชอบออกกำลังกายด้วยครับ

เริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่ตอนนั้นใช่มั้ยคะ

ไม่ใช่ครับ ตอนแรกทั้งผมและพี่ชายเล่นเบสบอลกัน พี่ชายผมเป็นนักเบสบอลมืออาชีพครับ ตั้งแต่ตอนป.3 พี่ชายผมก็เริ่มเล่นเบสบอล ผมก็เลยเริ่มเล่นตามพี่ชาย ในตอนนั้นมีการแข่งขันฟุตบอลของโรงเรียน ผมทำประตูได้มากคุณครูก็เลยชวนผมให้ไปเล่นฟุตบอลอย่างเต็มตัว แต่ว่าในตอนนั้นที่เกาหลีเบสบอลมันดังกว่าฟุตบอล คุณพ่อกับคุณแม่จึงอยากให้เล่นเบสบอลมากกว่าครับ

งั้นตอนที่อยู่ประถม จุนซูก็ตั้งเป้าหมายเอาไว้ว่าอยากเป็นนักเบสบอลมืออาชีพหน่ะสิ

ครับ ตอนที่อยู่ ป.4 ผมย้ายโรงเรียนเพื่อที่จะให้ได้เล่นเบสบอลอย่างเต็มที่ แต่ว่าการเป็นโปรเบสบอลนั้นต้องใช้เงินมาก ตัวผมเล็กกว่าพี่ด้วยเลยเลิกเล่นไปครับ ผมเลยได้ย้ายกลับมาโรงเรียนเดิม

อย่างงั้นเหรอคะ แล้วฟุตบอลหล่ะ

สำหรับฟุตบอลผมเล่นเป็นงานอดิเรกตอนอยู่ม.ต้นครับ ตอนอยู่ไฮสคูลก็เล่นมาตลอด ตั้งแต่นั้นมาผมเลยอยากเป็นนักฟุตบอลครับ

ถ้าอย่างงั้นจุนซูโคจรมาพบกับวงการเพลงได้อย่างไรคะ

ตอนที่ผมอยู่ ป.5 ครับตอนนั้นผมชอบ H.O.T มาก เลยคิดอยากจะร้องเพลงขึ้นมา ดังนั้นจึงบอกกับคุณแม่ไปว่า " ผมอยากเป็นนักร้องครับ "

แล้วคุณแม่ก็บอกโอเคเลยหรอคะ

ครับ คุณแม่ของผมเมื่อก่อนท่านเคยฝันอยากเป็นนักร้อง เลยเห็นด้วยกับความฝันของผม คุณพ่อกับคุณแม่จะคอยดูผมร้องเพลงและช่วยเหลือผมเสมอครับ ดังนั้นก่อนที่ผมจะเข้ามาอยู่กับต้นสังกัดในปัจจุบันนี้ ผมเคยฟอร์มวงที่ต้นสังกัดอื่นมาก่อน ตอนนั้นพวกเราเขียนเนื้อเพลงด้วยตัวเองด้วยนะครับ

ตอน ป.5 หน่ะหรอคะ

ครับ ตอนป.5 ผมลองไปออดิชั่นที่ต้นสังกัดเก่ามา และก็ฟอร์มวงเป็นวงที่มี 4คน หนึ่งในนั้นก็มี อึนฮยอก สมาชิก Super Junior เพื่อนตั้งแต่สมัยเด็กของผมรวมอยู่ด้วยครับ ตอนนั้นคุยๆกันว่าถ้าเราเดบิวท์ก็จะเป็นวงที่เด็กที่สุดในเกาหลี แต่ตอนนั้นใครสักคนแนะนำให้ผมรู้จักกับต้นสังกัดที่เราอยู่กันในปัจจุบัน ผมกับเพื่อนทั้ง 4 คนเลยลองมาออดิชั่นที่นี่ดู และมีเพียงแค่ผมกับอึนฮยอกเท่านั้นที่ออดิชั่นผ่าน พวกเราก็เลยแยกวงกันครับ

จริงเหรอ! ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จุนซูก็เริ่มใช้ชีวิตเป็นนักร้องฝึกหัดหน่ะสิ

ถูกต้องแล้วครับ ผมเป็นนักร้องฝึกหัดมาตั้ง 6 ปีแหน่ะ อ้า ถ้าลองมองย้อยกลับไปดู มันช่างยาวนานจริงๆ (ยิ้ม) ตัวผมเองก็น่ายกย่องเหมือนกันนะเนี่ย (หัวเราะ)

เสียงของคุณก็แตกหนุ่มตอนที่เป็นนักร้องฝึกหัดน่ะสิคะ ลำบากมากมั้ย

ครับ ตั้งแต่ฤดูหนาวของม.2 ได้มั้ง จนกระทั่ง 3 เดือนก่อนรวมกันเป็นดงบังชินกิ ก็ประมาณ 2 ปีครึ่งครับ

หา! 2 ปีครึ่งเลยหรอ

ครับ ปกติคนที่เสียงแตกนั้นจะแค่ 2-3 เดือน แต่สำหรับผมเป็นเคสพิเศษ คุณหมอยังแปลกใจเลย ผมร้องเพลงไม่ได้อย่างที่คิด ตอนนั้นร้องไห้ทุกวันเลยครับ เสียงแตกเป็นข้อผิดพลาดเรื่องใหญ่ในชีวิตผมเลยแหละ และตอนนั้นยังต้องเทรนร้องเพลงด้วย อย่างเมื่อตอนที่อยู่ ม.3 ผมมีกำหนดเดบิวท์เป็นกรุ๊ป R&B แดนซ์ เป็นวง 3 คน ก็จะมีอึนฮยอกกับผมด้วย แต่ว่าถึงตอนเดบิวท์จริงๆเสียงของผมยังไม่ดี ก็เลยต้องเลื่อนไปอีก ตอนนั้นเองเริ่มมีข่าวเรื่องจะตั้งวงดงบังชินกิ ตัวผมเองถูกคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในวงแล้ว การเดบิวท์ครั้งนั้นจึงถูกล้มเลิกไปครับ ที่พวกเรา 3 คนไม่ได้เดบิวท์ด้วยกัน ผมเสียดายมากตอนนั้นก็ได้แต่ขอโทษเพื่อนๆหนักใจมากครับ ตัวอึนฮยอกเองก็จะมีโครงการที่จะเดบิวท์อีก 2 ปีถัดมา แต่เขาก็พลาดโอกาสครั้งแรกเพราะผม มาคิดในตอนนี้ผมเองก็รู้สึกว่าต้องรับผิดชอบ แต่อึนฮยอกก็ไม่โทษอะไรผมเค้ากลับคอยช่วยเหลือและเป็นกำลังใจให้ด้วยซ้ำ แล้วตอนที่ผมได้มาเป็นหนึ่งในดงบังชินกิ เขาก็เป็นคนที่ดีใจมากกว่าใครทั้งหมดครับ

เป็นเพื่อนที่ยอดเยี่ยมที่สุดเลย

ใช่ครับ ตอนนั้นตอนที่เค้าเดบิวท์ใน Super Junior ผมนั้นดีใจมากๆเลย

วันที่ Super Junior เดบิวท์จุนซูก็ได้ดูทีวีที่ญี่ปุ่นด้วยหัวใจเลยใช่มั้ย จำได้ว่าคุณดูด้วยความปลื้มใจและดีใจจริงๆ

ใช่แล้วครับ ตอนนั้นผมดีใจที่สุดเลยครับ

เพราะอย่างนั้น อึนฮยอกจึงเป็นเพื่อนที่สำคัญที่สุดของคุณใช่มั้ย

ครับ จนถึงตอนนี้และต่อไปก็จะเป็นอย่างนั้น และความรักของคุณแม่ก็ยิ่งใหญ่เหมือนกันครับ เมื่อตอนที่ผมอยากร้องเพลง แต่เสียงของผมมันไม่ออกมาเลย ผมลำบากมากตอนนั้นผมกลับไปบ้านแล้วก็คิดว่า" ตอนนี้ฉันร้องเพลงไม่ได้แล้ว " ร้องไห้ออกมาตั้งหลายครั้ง คุณแม่ก็คอยปลอบและให้กำลังใจแก่ผม ผมคิดว่าที่มีผมในวันนี้ได้ก็เพราะมีคุณแม่อยู่เคียงข้าง นึกถึงทีไรผมก็รู้สึกขอบคุณท่านเสมอ

ลองเล่าเรื่องรักครั้งแรกให้ฟังหน่อยได้มั้ย

ฮ่าๆๆๆๆๆๆ รักครั้งแรกหรอครับ? เมื่อตอน ป.3ครับ ผมเริ่มมีใจชอบผู้หญิงเป็นครั้งแรก ฮ่าๆๆๆๆๆ (อยู่ๆก็หัวเราะเขินๆ ขึ้นมาซะงั้น)

ชอบเค้าที่ตรงไหนเหรอ

อืม~ ~ (ยิ้ม) ความรักไม่มีเหตุผมครับ (คงรักด้วยความรู้สึกที่รู้สึกได้) ฮ่าๆๆๆๆ (หัวเราะเขิน) ไม่ครับ ผมชอบเธอทั้งหมดเลยครับ ไม่ว่าจะเป็นหน้าตา สไตล์ หรือว่าท่าทาง ผมก็ชอบหมดเลย ไม่รู้ว่าทำไมถึงชอบแต่ว่า เธอเป็นเด็กที่ประหลาดมากครับ เป็นเด็กที่ใจดีกับเพื่อนๆจริงๆ แถมยังใสซื่อบริสุทธิ์อีกต่างหาก ถ้าจะให้ผมพูดตามตรง ผมเล่นฟุตบอลใช่มั้ยครับ ก็เลยป็อปปูลาร์มากๆตอนประถมนั่นหน่ะ (หัวเราะ)

ป็อปปูลาร์มากเลยหรอ

ครับ (ยิ้ม) ฮ่าๆๆๆๆ ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ ผมแค่ล้อเล่น (ยิ้ม)

จุนซูหน่ะถึงขนาดเป็นออลจังอันดับ 1 ของเกาหลี ก็ต้องป็อปปูลาร์บ้างหล่ะน่า

อ้า อย่างนั้นหรอครับ ผมเป็นออลจังอันดับ 1 ด้วยหรอ ตกใจหมดเลย (ยิ้ม) จางดงคอนกับวอนบินหลุดจากอันดับ 1 แล้วเป็นผมแทนหรอ (หัวเราะ) ตกใจจริงๆครับ ผมคิดว่าเป็นเพราะแฟนทุกคนที่ช่วยโหวตให้ผมอย่างตั้งอกตั้งใจ (ยิ้ม) ขอบคุณครับ

แต่ว่าถึงแม้ว่าผมจะป็อปปูลาร์นะครับ แต่ผมไม่เคยมีความทรงจำของความรักที่ทำให้หัวใจเต้นแรงได้เลย (ยิ้ม) พวกเด็กๆที่ชอบผมแทบจะไม่ได้มองที่ตัวตนจริงๆของผมเลย (ยิ้ม)

จุนซูไม่ได้สารภาพรักกับคนที่เป็นรักครั้งแรก เลยทำให้ความรักของคุณจบลงใช่มั้ย

ใช่ครับ ผมเป็นคนที่ชอบไตร่ตรองอะไรต่อมิอะไรเสมอ ทำให้ไม่สามารถสารภาพรักเลยครับ (ยิ้ม)

น่าเสียดายจัง (ยิ้ม) คำถามสนุดท้ายแล้ว หลังจากนี้จุนซูอยากจะกลายเป็นผู้ใหญ่แบบไหน ถ้าคิดในฐานะที่เป็น คิมจุนซู

ไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์ไหนหรืออยู่ในที่แห่งไหน ผมก็อยากจะเป็นผมเหมือนกับที่เป็นอยู่ในตอนนี้ครับ

แล้วในฐานะ Xiah (จุนซู) สมาชิกดงบังชินกิหล่ะ

ในฐานะที่เป็น"ชีอา" สมาชิกดงบังชินกิ ผมจะตั้งใจทั้งเรื่องร้องเพลงและเต้นให้ดีที่สุดครับ อยากจะพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ อยากจะเป็นศิลปินที่สามารถให้ความซาบซึ้งกับผู้คนมากกว่าที่จะรับความเลื่อมใสศรัทธาครับ

โลมาน้อยน่ารักจังเลยค่ะ ทั้งเต้นเก่งแถมเสียงยังเพราะอีกต่างหาก ถึงได้ป็อปปูลาร์ขนาดนี้ อิอิ เอาใจช่วยโลมาน้อยนะจ๊ะ

ที่มา จากหนังสือSeoul Street ขอบคุณมากๆค่ะ